Likken aan de maan

Axel Emmermann heet hij, de Antwerpse mineralenverzamelaar die in 2002 de FBI op het spoor bracht van de dieven van kilo’s maanstenen. Emmermann hoefde ze niet, zegt hij in Seks op de Maan van de Amerikaanse onderzoeksjournalist Ben Mezrich, al was het maar omdat astronauten als Neil Armstrong hun leven hadden gewaagd voor die mineralen.

Het boek (Carrera, ISBN 978 90 488 1409 1) beschrijft de bizarre roof, goeddeels op basis van gesprekken met de Belgische hobbyist – en de dief. Deze Thad Robberts nam als stagiair en aspirant astronaut bij de NASA op een onbewaakt moment een hele kluis met stenen mee. Hij begon een handeltje, via internet.

De voor grof geld aangeboden stukken, pakweg een ton per ons, waren echter zo groot en goed gedocumenteerd dat Emmermann concludeerde met een NASA-insider van doen te hebben. Hij gaf hem aan.

Robberts blijkt een behoorlijke mafkees. Hij bekende de stenen soms te hebben uitgestald rond het bed waarin hij de liefde bedreef met zijn vriendin en nu en dan een hapje maanstof te hebben genomen.

Een fantastisch verhaal, dat in Mezrichs handen leest als een trein. Hollywood heeft de filmrechten al gekocht. Tot ontsteltenis van de Nasa, overigens, die destijds behoorlijk met de genante maanroof in zijn maag zat.

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: