O, de Elsevier-boycot is een misverstand

Ik sprak Elsevier topman Martin Tanke:

Van onze verslaggever
Martijn van Calmthout
AMSTERDAM De groeiende auteursboycot tegen wetenschappelijk uitgever Elsevier (ruim 2000 titels van The Lancet tot Cell) berust vooral op misverstanden, deels veroorzaakt door miscommunicatie, zegt managing director journal publishing Martin Tanke. ‘We moeten de hand duidelijk ook in eigen boezem steken.’
Al meer dan 7500 wetenschappers zeggen geen zaken meer met u te willen doen. Een probleem?
Tanke: ‘We nemen de zaak heel serieus, want iedere ontevreden klant is er een te veel. Maar de vraag is: waar zit het probleem, in welke communities, en waarom? Er zijn in onze ogen misvattingen over wat we doen en willen. We willen weten hoe die ontstaan zijn. Door miscommunicatie.’
Duizenden boze academici is toch niet niks, als je ervan moet leven?
‘Dat is op zich indrukwekkend. Al wil ik ook aantekenen dat we heel veel tevreden relaties hebben. Die hoor je natuurlijk niet.’
U gaat iets aan de communicatie doen?
‘Dat gebeurt al, hoewel het soms niet helemaal eenvoudig blijkt om met onze nogal verspreide critici in gesprek te komen. Onze redacteuren en uitgevers zijn nadrukkelijk en dagelijks in gesprek met de gemeenschappen. De open brief van deze week aan de wiskundige community is daar een voorbeeld van.’
Wat is wat u betreft het misverstand?
‘Er worden ons dingen voor de voeten geworpen, die meer de situatie in het verleden weerspiegelen, dan hoe we het nu doen. Het verwijt dat Elsevier exorbitante prijsstijgingen op de titels doorvoert, is onjuist. Elders in de markt stegen de prijzen veel harder. En men moet zich niet op listprijzen verkijken. Die gelden vaak voor print, terwijl er digitaal heel andere pakketten worden aangeboden.’
U krijgt vooral het verwijt drempels op te werpen die de toegang tot wetenschappelijke informatie belemmeren.
‘Ik denk dat het toegangsprobleem allang doorbroken is. Door de overgang op elektronische edities kunnen gebruikers voor een meerprijs van een procent toegang krijgen tot nagenoeg alle Elsevier-titels.’
Een ander verwijt: u duwt bibliotheken vanalles door de strot dat ze niet willen.
‘We zien uit de gebruiksgegevens juist het tegendeel. Die zogenaamd ongewenste tijdschriften worden beter gebruikt dan is losse situaties.’
Als de verwijten van critici wat u betreft niet terecht zijn, waarom bijt Elsevier dan niet harder van zich af?
‘Dat kan niet, omdat we dan met de gebruiksgegevens van klanten zouden moeten schermen. Die zijn vertrouwelijk, en terecht, maar daardoor wordt de discussie wat lastiger.’
Waarom wil Elsevier niet aan de zogeheten open access: tijdschriften waarvan de kosten door de auteurs en hun instellingen worden gedragen en niet door de lezers?
‘Dat we dat niet willen, is onjuist. Een aantal biomedische titels zijn al open, mede omdat de funding in die sector dat toelaat, en daar komen er binnenkort nog eens 25 bij. We hebben als Elsevier geen apart merk voor open access, zoals sommige collega-uitgevers. Maar op artikelniveau is dat nu al in tweederde van de titels mogelijk, en binnenkort overal, als een auteur of instelling dat verkiest.’
Een nieuw inzicht?
‘We zijn later begonnen dan sommige anderen, maar werken er hard aan. De komende tien jaar blijft de uitgeefwereld hybride, schatten we: open acces en abonnementen. Disciplines hebben ook zelf verschillende publicatieculturen. Daar heb je ook rekening mee te houden.’

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: