Geen goed idee: uit bedelen in Europa

Na afloop van een radioprogramma trof ik aan de bar aardwetenschapper Sierd Cloetingh van de KNAW en de Universiteit Utrecht. We dronken een biertje en bespraken de toestand in de Nederlandse wetenschappen. Het is, zei hij, voor de Nederlandse wetenschap een godsgeschenk dat Europa bestaat.

Zonder Brussel, bedoelde hij, zou de desinvestering van de Nederlandse staat in de wetenschap namelijk allang pijnlijk duidelijk zijn geweest. Nederlanders zijn geweldig goed. In wetenschap, maar ook in het vinden van Europees geld voor hun projecten. Langer dan in veel andere landen moeten ze hier al concurreren om de schaarse middelen. Dan leer je wel hoe je dat doet: voorstellen schrijven die een kans maken.

Cloetingh kan het weten. Hij zit, met nog pakweg twintig Europese toponderzoekers, in de bestuursraad van de European Research Council. Deze ERC is een instelling die tientallen miljarden te verdelen heeft voor uitmuntende onderzoekers.

Afgaande op de statistieken, heeft de ERC de Nederlanders tot nog toe inderdaad geen windeieren gelegd. Van 2007 tot en met 2010 kregen Nederlandse onderzoekers en bedrijven zo’n 1,6 miljard euro uit het Europese kaderprogramma. Per jaar is dat iets van 400 miljoen euro. Niet niks op een totale Nederlandse onderzoeksuitgave van ongeveer 10 miljard per jaar.

Dat is, benadrukken verheugde beleidsmakers, ook bijna 7 procent uit de pot en dus duidelijk meer dan de 5 procent die we aan het budget bijdragen. Nederland wint bij Europa, in elk geval op het gebied van uitstekende wetenschap. Bijna 180 Nederlandse toponderzoekers leven en werken er inmiddels van.

Voor het nieuwe EU-kaderprogramma Horizon2020 is een budget voorgesteld van 80 miljard euro, in te gaan in 2014.

Mooi, zou je denken. Maar Cloeting was somberder dan ik had gedacht. Veel landen, zei hij, investeren juist in deze duistere economische tijden in wetenschap. Voor de lange termijn. Eigenlijk is Nederland het enige serieuze EU-land dat netto snijdt in de wetenschap. Dit kabinet iets van 10 procent. En Nederlandse bedrijven hebben de interesse in wetenschap al langer goeddeels opgegeven.

Dat is een totaal verkeerd signaal, vond Cloetingh. Als je als EU-land in Brussel ook maar even de indruk wekt dat je vooral komt bedelen, ben je gezien. Dat heeft Nederland als serieus wetenschapsland gewoon afgedaan.

En vergis je niet, zei hij ook: zoiets is zo gebeurd. Nederland is een piepklein landje. Hoeveel onderzoekers hebben we het over? Duizenden, hooguit. Geef daar een paar goeie mensen geen kansen en hun hele vak verdwijnt.

Het stond daar aan de bar allemaal tamelijk haaks op de geluiden van bijvoorbeeld staatssecretaris Halbe Zijlstra die onlangs nog liet weten helemaal blij te zijn met de Europese vrijgevigheid. En geen verslaggever die hem vroeg of dat niet een totaal zwaktebod is: de wetenschap elders uit bedelen sturen.

Misschien moet ik het hem zelf maar eens vragen, binnenkort.

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: