Wetenschap is niet (altijd) leuk

Investeren in vrije wetenschap is, laat ik het mild uitdrukken, momenteel niet het sterkste punt van de Staat der Nederlanden. Gisteren sprak ik een nu even niet nader te noemen wetenschapsbestuurder over de vraag waarom eigenlijk. Wat is er misgegaan? Waarom steken andere landen in Europa en elders smakken geld in onderzoek? En waarom gebeurt dat hier nou net niet?

Hij had een interessante hypothese. De wetenschap heeft in Nederland het imago van een lollige hobby gekregen. Bij het grote publiek. Maar vooral bij beleidsmakers en politiek.

Dat ging ongeveer zo. In de jaren zeventig en tachtig is Nederland een flink deel van zijn maakindustrie kwijt geraakt. Dat was een crisisverschijnsel, maar we hebben er als Nederlanders heel behendig een nieuw zelfbeeld bij geconstrueerd. Nederland, zo hebben we onszelf wijsgemaakt, is een diensteneconomie. Een handelsnatie, immers.

In de oude maakindustrie waren er vanzelfsprekende banden tussen wetenschap en industrie. Niet alleen hadden industrieen eigen researchlaboratoria en wetenschappers in dienst. Ook aan de universiteiten was het doodnormaal om mensen in de industrie te kennen. Nut was geen smerig woord.

Toen we bedachten dat Nederland een diensteneconomie was geworden, zijn wetenschap en industrie elk huns weegs gegaan. De industrie deed gaandeweg geen research meer. Dat was immers geen core business. En de wetenschap sloot zich op in de universiteiten en instituten, waar zij vervolgens van ’s rijkswege ook nog eens alleen op wetenschappelijke kwaliteit werd afgerekend.

Wetenschap om de wetenschap. Een hobby dus, waarover je in talkshows en kranten enthousiast of gewichtig kon doen. Maar het hedendaagse politieke klimaat is niet zo van de hobby’s. Linkse hobby’s zijn uit. Kunst en cultuur zijn uit. En inmiddels dus ook de wetenschap.

Wat dat betreft is het topsectorenbeleid van het huidige kabinet misschien niet eens zo onverstandig, zei de bestuurder ook. Als signaal: komen jullie weer buiten spelen?

Maar in de uitvoering voelt het erg alsof de wetenschap onder curatele wordt gesteld. En dan nog van partijen die vaak zelf helemaal niet zo goed weten wat ze met al die wetenschap moeten.

Het wachten is kortom op een verhaal dat wetenschap soms misschien niet eens zo leuk is, maar wel hartstikke nuttig. In talloze opzichten.

En dan zonder verongelijkt gezicht erbij.

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: