Seksueel misbruik: kale cijfers zijn erg genoeg

Als weldenkend mens kun je natuurlijk niet anders dan geschokt zijn over de cijfers rond seksueel misbruik van jongeren in de pleegzorg, die vandaag in het nieuws belandden. Leidse onderzoekers stellen op basis van een steekproef dat in tehuizen en pleeggezinnen de kans op misbruik zeker twee- tot viermaal zo groot is als in gezinssituaties. Dat is ongelofelijk, en een schandaal, want juist deze kinderen zou je extra moeten beschermen.

Helemaal waar, maar zou het ook kloppen? Kun je zoiets delicaats wel met goed fatsoen meten?

De onderzoekers, van het Centrum voor Gezinsstudies van Rien van IJzendoorn, doen er in het ongepubliceerde rapport (gemaakt in opdracht van de commissies Samson) enorm hun best om statistisch solide over te komen. Het wemelt in het rapport van de onzekerheidsintervallen.

Tegelijk knaagt de twijfel. Wat zegt het bijvoorbeeld dat begeleiders ruim 3 incidenten op de duizend pleegkinderen onderkennen, terwijl ondervraagde pleegkinderen zelf liefst 188 incidenten per duizend melden?

Die discrepantie tussen officiele meldingen en zelfrapportage bestaat ook in enquêtes over seksueel misbruik in de hele Nederlandse bevolking. Ook daar is er gemakkelijk zomaar pakweg een factor 100 verschil tussen wat we echt weten en wat mensen zelf zeggen.

Maar juist omdat seksueel geweld zo’n taboe-onderwerp is, is het extrapoleren van kale cijfers levensgevaarlijk. Niemand weet of de werkelijkheid in het midden ligt, of misschien wel heel ergens anders. Alles is interpretatie.

En vreemd genoeg hebben percentages in dit geval de neiging om de zaak zelf te overschreeuwen.

Het enige wat we echt weten zijn de kale cijfers van het Leidse onderzoek. En laten die nou net niet openbaar zijn gemaakt, omdat het onderzoek in opdracht gebeurt. De commissie Samson rapporteert er ongetwijfeld later over.

In afwachting daarvan echter toch maar even de enige harde cijfers uit het Leidse onderzoek. IJzendoorn cs ondervroegen in totaal 273 begeleiders van in totaal 6281 jongeren (jaar 2010). Zij kenden samen 26 incidenten, van ongewenste intimiteiten tot verkrachting aan toe.

Verder ondervroegen de Leidse onderzoekers 314 jongeren. Die meldden daarbij 78 seksuele indicenten in 2010.

Het was een heksentoer om die gegevens te verzamelen, dat maakt het rapport helemaal helder. Niet in de laatste plaats omdat Jeugdzorg Nederland er in eerste instantie helemaal geen trek in had, juist vanwege de mogelijker negatieve beeldvorming.

Maar that’s it: dik honderd meldingen of vermoedens van seksueel misbruik.

Honderd ongetwijfeld gruwelijke verhalen. En samen vormen ze een godgeklaagd schandaal. Maar welbeschouwd heb je daar verder dan ook geen extrapolaties en promillages meer bij nodig. Elk verhaal is er een te veel.

Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: