Fijn dat ik Bas van Geel niet heb gesproken

Een paar weken geleden publiceerde de Amsterdamse aardwetenschapper Bas van Geel met een groep Duitse onderzoekers een artikel in Nature Geoscience dat je gerust interessant mocht noemen. Van Geel en de zijnen boorden in de oude modder in een diep Duits meer, het Meerfelder Maar en beschreven de resultaten.

Zo’n 2760 jaar geleden, concluderen ze op grond van de jaarlijkse aangroei van sliblaagjes, waaide het gedurende twee eeuwen veel harder dan normaal. En opmerkelijk: precies in die periode zit er veel minder van het element berilium-10 in de modder. Dat wijst op een extreem rustige zon, zonder zonnevlekken.

Enkele kranten, zoals Trouw en de NRC, pikten het wetenschapsnieuws op en lieten Van Geel aan het woord. De Volkskrant niet. Niet omdat we het niet wilden weten, maar domweg omdat we kennelijk even niet Nature Geophysics uit het wikkel hadden gerukt.

Van Geel wel en hij stuurde voor de zekerheid zijn artikel via de redactiepostbus nog nog maar even op naar de krant. Door te sturen naar mij. Met de groeten van de Baggerprofessor, stond er onder.

Zo had ik sedimentman Van Geel, die een uitgesproken klimaatscepticus is en al sinds mensenheugenis probeert aan te tonen dat de zon klimaatveranderingen dicteert, ooit ergens met een kwinkslag genoemd.

Dat willen aantonen mag natuurlijk. Zo werkt de wetenschap. Maar wat zich daarna ontspon, mag namelijk gerust bizar heten.

Ik meldde Van Geel dat ik zijn artikel interessant vond en er toch nog wat vragen over wilde stellen.

Van Geel gaf een paar dagen later aan dat dat goed was.

Een uur later mailde hij wel even een reeks citaten uit een oud opinieartikel waarin ik had uiteengezet waarom klimaatsceptici die wetenschappelijk uit hun nek kletsten geen plek op de opiniepagina’s van de kranten verdienen. “Ter herinnering.”

Ik mailde van Geel met de vraag of hij eigenlijk echt wel wilde praten, of alleen ruzie maken.

Praten, mailde hij weer. “Ik vind het prima dat je belangstelling hebt maar daarbij zeg ik je eerlijk: ik word uiteindelijk niet koud of warm van wat een journalist vindt.”

Kunnen we het niet beter gewoon over dit artikel hebben, in plaats van over wat je van journalisten denkt, mailde ik terug?

Van Geel, in weer een mail: “Ja, we kunnen over het artikel spreken. Ik ga er overigens van uit dat jij je geprononceerde mening in je stuk zult verwerken. Dat neem ik zoals het is.”

Ik weer: “Ik ben niet bezig met een mening, laat staan een geprononceerde, maar gewoon met wetenschappelijk nieuws. Als je het niet vertrouwt, moet je het artikel misschien ook niet onder mijn aandacht brengen. Dan blazen we het af.”

Waarna intussen alle deadlines al verstreken waren en het artikel sowieso al twee weken oud. Er kwam geen gesprek. En geen stuk in De Volkskrant. Zie je wel, toeterde scepticus Hans Labohm, de Volkskrant negeert al wat haar niet uitkomt.

Hebben we al met al wat gemist? In de vraaggesprekken met de NRC en Trouw mocht Van Geel uitleggen dat zijn nieuwe studie de rol van de zonnevlekken voor het aardse klimaat onderstreept en dat die veel groter is dan wat ze bijvoorbeeld bij het IPCC onderkennen. Sterker: dat er een extreem zonneminimum aan lijkt te komen en dat dat wellicht zelfs tot een afkoeling zal leiden.

Er was eigenlijk maar één probleem: wat Van Geel beweert staat helemaal niet in het Nature-artikel, dat het houdt bij een correlatie tussen sliblaagjes en zonnevlekactiviteit, op dat moment en op die ene plek. Wetenschappelijk interessant, zeker, en mooi werk. Maaral het andere zou speculatie zijn.

Ik ben al met al eigenlijk vooral blij dat ik Bas van Geel heb niet gesproken heb. Wie weet wat hij mij allemaal op de mouw had kunnen spelden, als geleerde die zonder blikken of blozen buiten zijn boekje gaat.

Advertenties
Een reactie plaatsen

2 reacties

  1. Dick Schluter

     /  november 1, 2013

    Bas van Geel is een wetenschapper met kennis van zaken en iemand die argumenten voor en tegen afweegt en op basis daarvan op onderbouwde wijze een conclusie trekt. Martijn van Calmthout toont aan geen wetenschapper te zijn. Dat is een wereld van verschil en dat komt mooi tot uiting in zijn reactie `Fijn dat ik Bas van Geel niet heb gesproken’. Ik denk dat Bas van Geel blij mag zijn dat hij geen `boter aan de galg heeft lopen smeren’. Kwestie van kwaliteit en ook geen reclame voor De Volkskrant.

    Dick Schluter
    Enschede

    Beantwoorden
  2. Klaas de Waal

     /  maart 19, 2014

    De waarheid is niet gebaat bij het niet willen spreken van een belangrijk wetenschapper. Gelukkig ligt dat precies in lijn met de gehele klimaatwetenschap en de media die daarover berichten. Het belangrijkste voorbeeld hiervan is de “95% consensus” dat de klimaatverandering veroorzaakt wordt door “CAGW”. Wat men vergeet te vertellen is dat het hier gaat om 95% van de wetenschappers die op een of andere manier hebben meegewerkt aan het AR5 van het IPCC. 95% van de medewerkers van WC-eend B.V. adviseren in dit geval WC-eend.
    Daarnaast wordt gemakshalve vergeten dat van die 95% er velen zeggen dat de gevoeligheid van het klimaat voor CO2 vele lager is dan het IPCC doet voorkomen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: