Probeert de computer me iets te vertellen?

Interessante noties, gisteravond in het laatste Kenniscafe in De Balie van voor de zomer. Over de erfenis van Alan Turing (1912-1954), en dus over kunstmatige intelligentie en denkende computers.

Kunnen machines net zo slim worden als wij? Dat is natuurlijk een vraag met haken en ogen. Wat is slim? Zijn we niet geneigd onszelf hoe dan ook slim te vinden, en machines nooit helemaal? En als machines net zo slim zijn als wij, zijn wij dan machines?

Stof zat voor een lekker avondje filosoferen.

Inleider Peter Sloot, hoogleraar computational science aan de UvA, had echter een uitsmijter die minstens zo opwindend was. Ik ben, zei hij, niet zo geinteresseerd in computers die kunnen wat wij ook kunnen. Dat zal wel een keer gebeuren. Nee, zei Sloot, ik wil dat de computer me dingen laat zien die ik niet weet of kan. Ik wil leren van de computer. Zoals je leert van een goeie docent of een briljante collega.

En dat dat moment niet eens zover weg is, staat volgens Sloot ook vast. Vorig jaar vond een computer de bewegingswetten van een dubbele slinger, gewoon door naar de meetdata van de slingerbeweging te kijken. Daar hadden menselijke wetenschappers een halve eeuw over gedaan, en eigenlijk nog veel langer. De computer deed het in een oogwenk.

Sloot voorzag vooral toepassingen in kunstmatige intelligentie in de moderne moleculaire biologie, waar de wetenschap verzuipt in de eiwitdata, maar eigenlijk niet weet wat we daarmee moeten. Wat zijn de hoofdlijnen? Wat is er gaande? Misschien dat de computer niet zozeer het antwoord moet aanreiken, maar vooral de juiste vraag. Die we kennelijk zelf niet goed weten te bedenken.

Dat hele verhaal sloot even grappig als naadloos aan bij wat filosoof Bas Haring maandag over computerkunst vertelde. Jaren geleden al liet Remco Schaa van de UvA computers kunstwerken produceren die een mens niet maken kon. En sterker: die we als mens ook niet meer zo erg als kunst herkenden. Er is een artistiek universum waar we geen weet van hebben. Vol spuuglelijke kunstwerken, dat dan weer wel.

Gaan machines uiteindelijk inzichten en kunst creeren die wij mensen niet meer als zodanig begrijpen? Het zou zomaar kunnen. De enige vraag die dat oproept is of we tegen die tijd niet gewoon zullen concluderen dat de computer rare dingen doet. En hem dus maar uitzetten.

Sterker: proberen al die haperende computers uit het dagelijkse leven ons misschien nu al iets te vertellen dat we gewoon niet helemaal begrijpen? Het is maar een vraag.

Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: