Hoera: de bijbel is er weer

Vorig najaar kreeg ik er een van directeur Frank Linde van deeltjeslab Nikhef in Amsterdam: mijn eigen deeltjesbijbel. Geen religieus werkje, maar het Particle Physics Booklet van de Particle Data Group. Dat verschijnt iedere twee jaar, en bevat in dundruk en piepklein lettertje alles wat we weten over de wereld van de deeltjes. Editie 2012 is net uit, lees ik.

Iedere deeltjesfysicus schijnt zo’n bijbeltje bij zich te dragen. Dat kan ook makkelijk, al is een loep of bril soms geen overbodige luxe. Editie 2010 telde inclusief notitieruimte achterin 306 pagina’s op het formaat van een kleine zakagenda.

Ik was destijds verguld met het cadeautjes, maar ook verbluft. Niet zozeer omdat je zoveel natuurkunde in zo’n klein boekje kunt persen. Vooral omdat het kennelijk toch nog zoveel pagina’s vergt om weer te geven wat we van de deeltjes weten. Ik dacht eerlijk gezegd dat we daarvoor tegenwoordig aan een paar formules en een lijstje constantes genoeg hebben, qua deeltjes.

Dat is althans waar het altijd maar weer over gaat: dat we sinds de jaren zeventig het Standaard Model van de deeltjesfysica hebben dat haast hinderlijk goed klopt met alle metingen. In Cern zijn ze daarom behalve naar het befaamde Higgsdeeltje vooral ook op zoek naar afwijkingen van het Standaardmodel.

Het Standaardmodel kan namelijk niet het hele verhaal zijn, bijvoorbeeld omdat de zwaartekracht op deeltjesniveau er helemaal niet in zit. Voor de deeltjes is dat niet erg. Maar voor de fysici die de hele Schepping willen doorgronden wel.

Het merkwaardige feit doet zich dus voor dat in de bijbel van de deeltjesfysica het scheppingsverhaal ontbreekt. Ik heb geen signalen dat dat in editie 2012 anders is.

Sterker: het Higgsdeeltje, het deeltje dat alle andere deeltjes massa geeft, staat er ook nog steeds niet in. Wel de aanwijzingen voor een mogelijke signaal (hints) bij een energie van pakweg 125 GeV, gemeten met de twee grote detectoren op Cern in Geneve. Maar meer ook niet.

Binnenkort zitten alle relevante deeltjesfysici in het vliegtuig naar Melbourne, Australie, voor de jaarlijkse internationale zomerconferentie voor de hoge-energiefysica. Er zullen zeker meer data komen over de Higgsjacht en wie weet zelfs iets meer dan een hint. Alle Cern-fysici die ik ken, houden hun kaken momenteel stijf op elkaar.

Ook, vermoed ik, omdat ze er echt nog niet uit zijn: of de Higgs er is of niet. En al hebben ze dus net een vers bijbeltje, doorgaans lijken het me niet de types om te bidden.

Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: